Als ik de socials moet geloven dan hebben we met z’n allen last van een volkomen overprikkeld zenuwstelsel, zijn we allemaal te lang doorgegaan, heerst er latent ADHD bij elke vrouw in de overgang, hebben we al jaren een overlevingsmodus aan staan waar Indiana Jones jaloers op zou worden, zijn we besluiteloos, angstiger dan de gemiddelde haas, bouwen we allemaal een Bob de Bouwert muurtje om ons heen en schijten we in ons broek voor een ‘diepere’ verbinding.
Kortom, ’t is niet best gesteld met ons.

Er bekruipt mij toch een gevoel dat er zo ook een potje gemanifesteerd wordt. Wil en kan het niet bagatelliseren, want ik ben er in alle eerlijkheid ook niet aan ontkomen. Maar ik verlang wel naar een treetje of 10 minder serieus, minder zwaar en heel veel meer licht en luchtig. Daar denkt mijn perimenopause en migraine overigens wel vaak anders over. De wereldpolitiek, de verdraagzaamheid en je banksaldo zijn ook niet direct de positieve stimulans. Een rondje Appie kost je tegenwoordig een halve nier en als je een avondje op pad wil dan kan het zijn dat je daar de komende twee maanden van moet bijtrekken.

When life gives you lemons, make lemonade – schept dan wat licht en lucht. Dus van zuurheid creëren we zoetheid. Dat kan je alleen doen, maar samen is het wel veel leuker. Terug naar de basis en een vleugje creativiteit, dan komen we een heel eind. Lopen samen kost geen drol en levert je ook nog wat dopamine op en als je dan daarna aan je eigen keukentafel je eigen koffie en zelfgemaakte cake knaagt, dan is het vaak net zo gezellig als in die drukke koffietent waar je 86 Euro voor een cappo aftikt.

Met wat ‘omdenken’ en niet te veel noten op je zang te hebben, kunnen we het leven al een stuk lolliger maken. En als we dát nu allemaal gaan delen op de socials en het ook niet mooier maken dan het is, dan manifesteren we hele andere dingen. Zo zie ik gelukkig ook al jonge vrouwen gaan wandelen, gewoon lopen. Die delen dat op hun socials en nodigen dan weer andere uit om mee te gaan lopen. En dan bieden mensen, tussen de wandelingen, een slaapplek voor nop aan, ook weer via de socials. Zo zijn er prachtige ontmoetingen tussen mensen die niets of weinig (nodig) hebben en kunnen soms schitterende diepere verbindingen ontstaan. Zo kost het alleen een beetje durf, moeite en een heleboel minder denken.