We kennen het allemaal. Voorbij gaan aan dat waar je blij van wordt. Door de drukte van alledaagse dingen, zoals werk, huishouden, boodschappen, klussen, familie, kinderen, eten maken, maar ook digitale tijd zoals je mail, social media. De tijd kan je kapen voor je er erg in hebt.

Vele van ons proberen, als het mogelijk is, 1, 2 of 3 weken per jaar ontspanning of avontuur te zoeken in een verre reis of een dichterbij warm oord. We ervaren tijd dan op een andere manier, als een geschenk waarin je mag lezen, uitgebreid eten, struinen over de marktjes en in een diepe slaap vallen op je zonnebedje onder die palmboom of in een hangmatje bij je houten hut hoog in de bergen. Het is maar waar je blij van wordt. Het is alsof we het alleen op vakantie toelaten, alsof we het eerst moeten ‘verdienen’. Je moet werken in het leven om het te verdienen, zowel de knaken als de tijd dus.

Het mooie aan die paar weken vakantie die wij onszelf dan kunnen gunnen, is dat je kan ‘gluren bij de buren’. Geniet niet alleen van die stranden, of die leuke winkeltjes, maar ga ook de cultuur van het land ervaren. Kijk hoe locals omgaan met elkaar, wat vinden zij belangrijk in het leven? Voer het gesprek, met handen of voeten, er is altijd wel een manier om te praten met elkaar. Zo hebben de italianen het ‘dolce far niente’, de kunst van het niets doen, uitgevonden. Zij weten al langer dan wij, dat je tijd weglummelen niets is om je schuldig over te voelen. Of de Ieren die hard werken, maar ook hard lachen en muziek maken met elkaar. De Japanners begrijpen al lang dat gedeelde tijd, gezonder is dan tijd alleen doorbrengen.
Het gaat er niet om wat je doet, maar hoe je het doet. Doe het zonder je ‘belast’ te voelen door die klok die op de achtergrond de tijd wegtikt.

Want die tijd tikt toch wel door. Daar hebben wij echt nul controle over. Voor de een tikt de tijd korter door dan de ander, helaas. We zijn niet allemaal gezegend met een lang, gezond en gelukkig leven tot zo’n 90 jaar. We hebben ook niet allemaal de luxe om jaarlijks met vakantie te gaan, maar in de wereld van vandaag liggen de verschillende culturen ook dichterbij huis.
Zoek het in de dagelijkse kleine dingen. Samen koken, eten, samen struinen door de duinen of door de stad in de vroege ochtend. Plof op de bank met dat ene boek waarvan de kaft zo mooi vormgegeven is en de titel je al maanden ‘roept’. Negeer alles wat je eigen creativiteit beperkt, zoals je instastories, tiktok of snapchat of Netflix en Videoland die je brein in een flatline brengen. De tijd kan je niet stoppen, die tikt door. Maar vertraag en ruik, zie, voel en proef het leven om je heen.

oh ja, de afgebeelde klok is ‘geschonken tijd’. De klok van een dierbare, veel te vroeg overleden, vriend van mijn vader.