Wat een jaar. Wat een jaar. Als ik, als woordenliefhebber, 1 woord moet kiezen voor het jaar 2023 is het wel ‘loslaten’. Nu ik het jaar van over mijn schouder mag bekijken, stond alles in het teken van loslaten. Of het nu ging om werk, woonplaats, mensen die ik liefheb, dieren die ik liefheb, het gunnen en geven van vrijheid aan je naasten en hun bevrijden van verwachtingen die je als mens onbewust creëert, het was er allemaal in 2023.
De tijd brengt continu verandering en dwingt loslaten gewoon van je af. Tijd toont je de rimpels in je gezicht die je van frustratie, verdriet, onmacht maar ook van liefde en geluk hebt gekregen. Soms voelt het als een beroving van je eigen ik, want je was net zo ‘comfortabel’ in je rol en dan moet je opeens weer manoeuvreren door die onverwachte haarspeldbochten op je weg. Gas terug, goed vooruit proberen te kijken en langzaam weer gas bijgeven. Maar als iets niet mijn sterkste kant is dan is het wel rustig rijden. En dus vlieg ik nog steeds soms door bochten heen, anticipeer ik niet goed en crash ik ook soms snoeihard op de snelweg van het leven. Dat laat wel eens wat kleerscheuren achter. Maar zolang ik nog in staat ben om op te staan, mijzelf weer af te stoffen en de schade van een afstand te bekijken en te concluderen dat ik deze ‘deuk’ er ook wel weer uitkrijg, omarm ik de coureur in mij.
Voor 2024 hoop ik dan ook dat het jaar in het teken mag staan van ‘omarmen’. Omarmen van het kleine geluk, omarmen van de mooie mensen op mijn pad en omarmen van het leven zoals het komt. Anticiperen op bochten, ik ga het wederom proberen, maar tegelijk weet ik dat eigenlijk gek ben op die haarspeldbochten. De adrenaline die erbij hoort, het tonen van veerkracht en vertrouwen hebben in een goede afloop. Dat is het leven toch?
Dus vaarwel 2023, ik laat je los, met een mooi gedicht dat ooit over je is geschreven;
Om los te laten is liefde nodig.
Loslaten betekent niet dat ’t me niet meer uitmaakt.
Het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan oplossen of doen.
Loslaten betekent niet dat ik ‘m smeer.
Het is het besef dat ik de ander ruimte geef.
Loslaten is niet het onmogelijk maken,
maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.
Loslaten is machteloosheid toegeven,
Hetgeen betekent dat ik het resultaat niet in handen heb.
Loslaten is niet proberen om een ander te veranderen of de schuld te geven, je kunt alleen jezelf veranderen.
Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om.
Loslaten is niet oordelen,
maar de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.
Loslaten is niet anderen tegen zichzelf beschermen,
het is de ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten is niet ontkennen, maar accepteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals het komt en er mezelf gelukkig mee prijzen.
Loslaten is niet anderen bekritiseren of reguleren,
maar te worden wat ik droom te kunnen zijn.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven voor de toekomst.
Loslaten is minder vrezen,
en meer beminnen.
Nelson Mandela

Plaats een reactie