Het was een goed voornemen. Vroeg de heide van Bergen op Zoom betreden om al het zondag geweld voor te zijn. Dan konden de honden lekker los en worden loslopende kinderen niet direct besprongen en houden zij geen traumatische ervaring over aan overenthousiaste snuffelende honden.

We kwamen bedrogen uit. Een klein gezelschap liep ons op het eerste bospad al tegemoet met een soort witte baal wol aan een lijntje. Dat het best indrukwekkend is als mijn uit de kluiten gegroeide Griekse berghond op je kleine hondje af komt, ga ik niet ontkennen. Helaas zit hij nog in een leerproces en gaan zijn oren ook spontaan op slot in het zicht van soortgenoten. De man met het witte hondje raakt licht in paniek en wil mijn hond vastgrijpen. Mijn hond. Alhoewel het weinig uitdaging was geweest hetzelfde te doen bij zijn hond, besloot ik rustig op de man af te lopen en mijn eigen hond weer in het gareel te sleuren. In mijn gedachte had ik de riem graag om de nek van de man gelegd, maar ik gedraag mij keurig. De vrouw in het gezelschap moest ons toch nog in haar platste Brabants toeroepen dat de honden hier vast moeten. Niet het geval, wordt nergens aangegeven en gezien de andere los lopende honden die wij tegenkwamen ook zeker niet gedeeld gedachtengoed.

Wij lopen verder en geraken op een prachtig aangelegde zandvlakte met diep gelegen water. Mooie terrassen aan de zijde waar helaas op dit moment alleen maar stilte heerst, oorverdovend. Opeens verschijnt er uit de zijde van de bosrand een grote gevaarte dat op een mountainbike dwars over het terrein buldert. Levensgevaarlijk. Nog geen kwartier later blijkt het gebied bezaaid te zijn met volwassen mannen in strakke leggings en strakke shirts die verraden dat bier drinken eigenlijk hun werkelijke hobby is. De mountainbikes fungeren als instrument om de frustratie van het thuiswerken, de gillende online schoolkinderen en die lastige zeikende partners op af te reageren. Puur marteltuig. Daar waar wielrenners op fietspaden altijd een bron van irritatie waren, hebben deze idioten die dwars door het bos heen gieren dit volledig overgenomen. En geloof mij, ze hebben niet eens door waar ze fietsen. Want het zijn ongetrainde beren die al de grootste moeite hebben het fietsje überhaupt op het pad te houden.

We ontvluchten de heide en proberen aan de rand van het water in het zonnetje maar van een meegebracht kopje thee te genieten in de vroege winterzon. Enorm ANWB momentje, gewoon schandalig van genieten. Interesseert mij op deze leeftijd geen bal meer wat een ander ervan vindt, een van de vele voordelen van het ouder worden. Dat de heren op die fietsen datzelfde denken is helder. Kunnen we alleen voortaan een apart terrein voor deze razende malloten aan leggen? Bij voorkeur met een hek er omheen en bij de finish wacht een koud biertje. Dan fietsen ze nog wat harder waarschijnlijk. Mocht je nu zelf zo’n briljante legging bezitten en het vreemd vinden dat je partner niet meer met de dezelfde hoopvolle blik naar je staart als in je jonge jaren….dan heb ik daar nog wel een advies voor. Verbrand je legging en mijdt het bos.