Tijd staat stil…

Met een pizza in de zon op het terras van een heerlijke strandtent. Gewoon zo’n tent waar het niet om de rich and famous draait, maar gewoon life at the beach. Met echt goed eten, service with a smile, spelende kinderen met zand tot aan de kruin en blije grote mensen genietend van een sapje of biertje in de zon.

Aan de houten tafel een uiteenlopend gezelschap, met 1 gedeelde factor….een verre vriend. Die vriend die vroeger wel die stap heeft gewaagd waar we toen allen van droomden. Het geluk zoeken over de grenzen, dromen achter na en draaiend aan een tafel je voetsporen achterlaten. Eén conclusie konden we allen zo in de zon aan die houten tafel trekken, het blijft bijzonder dat je na zo’n lange tijd met zoveel gemak weer met elkaar de middag door mag brengen.

Vriendschappen komen in alle geuren en kleuren. Je deelt dagelijkse lief en leed of 1 keer per jaar een relaas wat dagelijkse gang van zaken weer flink relativeert. Belvrienden, socialmediavrienden, eetvrienden, vandekinderenvrienden, schoolvrienden, stapvrienden, collegavrienden, vanjeexvrienden, sportvrienden, vandehondenuitlaatvrienden en ga zo maar verder vrienden. Voordeel van ouder worden, is dat je niet zo nodig meer door iedereen ‘aardig’ gevonden wilt worden, dus ‘dat ruimt lekker op vrienden’…want vriendschappen moeten je energie geven en niet ‘zuig je leeg’ effect achterlaten.

Als pleaser van nature, ging ik altijd voor goud en stortte mij altijd vol enthousiasme in de meest intensieve vriendschappen. Daar bleken er een aantal geen lang leven van beschoren. Dat is niet altijd erg. Voor elke fase in je leven komen en gaan er mensen op je pad en daarmee dus ook vriendschappen. Het gaat om de vriendschappen die blijven. Dat is wat je moet koesteren, dat is namelijk bijzonder. Vrienden voor het leven, wie kent die geweldige sitcom nog;-), zijn uniek. Die vrienden die je na lange tijd weer ziet en dan is het alsof je gister nog lief en leed met elkaar deelde.

Ruzies? Geen idee hoe dat werkt in vriendschappen, want ik merk dat altijd maar je mening geven ook wel gelijk het einde van een vriendschap kan zijn. Je ongezouten mening geven wordt niet altijd gewaardeerd, maar bovenal moet je je toch ook afvragen of die ongezouten mening altijd noodzakelijk is. Sugarcoat it a bit en wees vooral lief & begripvol voor elkaar.  Niemand is hetzelfde en beleeft dingen vanuit dezelfde kaders als jij. Een weekje of langer radiostilte inlassen is soms best een idee. Omdat iemand niet reageert naar verwachting, betekent niet dat de mening niet kan worden bijgesteld. Kijk maar naar jezelf….soms zie je pas na enige tijd in dat er een hele goede reden was voor het handelen van de ander. Het klassieke ‘verbeter de wereld, begin bij jezelf’ is dus gewoon hartstikke waar.  

Terug naar die middag op het strand in de zon. Terwijl het de snotneuzen vermengd met zand en zout langs de mouwen worden afgeveegd, worden de voeten schoongeveegd en schurend in de schoenen geschoven. Met lange knuffels en dikke kussen sluiten we de middag af. Met die grote gele bol, zakkend in de zee. Een dag met een gouden randje. Een dag waarop vriendschappen gevierd worden en de tijd weer even stil lijkt te hebben gestaan.

2 reacties op “Tijd staat stil…”

Plaats een reactie