Nu is het tijd om het bewijs te leveren. Na enige maanden uit de roulatie, is het ‘gewone’ ritme weer opgepakt. En dan moet je je afvragen wat er nu veranderd is ten opzichte van voordat je thuis kwam te zitten. Je voornemen om meer te sporten, vaker buiten te komen, meer de mat uitrollen en minder in je hoofd te dwalen. Is het gelukt?

Wellicht wat prematuur om de rekening al op te maken. Maar voorzichtig kan je deze conclusie wel trekken; sporten doe je nog niet. Je was zo lekker begonnen met lopen en had ook de mat weer uitgeklopt, toen alles weer in de soep draaide door een fikse onderrugblessure. Na een weekend gevuld met een 12 km wandeling en een flinke yoga sessie in de heuse bedoeïenen tent op zolder, gaf de rug aan niet door te willen gaan. Einde verkering.

Twee conclusies mogelijk; want als je praktisch bent ingesteld en niet zo goed in de zaken gewoon accepteren zoals ze zijn wil je graag conclusies trekken. Conclusie 1 is dat het lijf dus nog niet toe was aan de tsunami van beweging en activiteiten. Het lijf zegt dus ‘nee, nu nog even niet’
Conclusie 2 is dat het gewoon domme pech is. Je was lekker bezig en je lijf struikelde over een nog losse draad. Gewoon pech.

Doordeweeks biedt het ritme wel de juiste afleiding. In het weekend wordt het dan onrustig….het potje boel relaxen is alleen mogelijk als het hoofd daar ook in meegaat. Dat doet het nu dus even niet. En dus wordt je door lijfelijk ongemak gedwongen nog wat langer ‘plaats rust’ toe te passen. Op zondagochtend om half negen sla je dan maar van gekkigheid de keuken in en breng je de mooie tajine van de kast naar het fornuis. Terwijl de groentes worden gesneden en de pure aardgeuren vrij komen, wordt je weer vrienden met de onrustige celen in het lijf. Buiten laat je binnen door de deur zachtjes open te duwen en de vogels harder om hardst laten bevestigen dat de lente echt onderweg is.

In de heldere documentaire ‘Heal’ op Netflix wordt gesproken over de mentale kracht van het brein om het lijf te genezen. Hier wordt een mooie voorbeeld gegeven over hoe belangrijk een ‘positive state of mind’ is. Dat dit, naast de reguliere medische toepassingen, een enorm verschil kan maken in de genezing van allerlei kwalen en ziektes. Zonder dat je gelijk moet afreizen naar de eerste beste alternatieve genezer, wordt hier prachtig weergegeven dat er al zoveel vanuit je eigen kracht mogelijk is. Persoonlijk kan ik mij niet vinden in alle toepassingen in deze docu, er wordt ook duidelijk onderstreept dat het niet het één of het ander is, maar het samen laten gaan van het medische met de kracht van het positieve brein. Dat is wel briljant.

En voordat je denkt dat er aandelen in Netflix worden verhandeld hier, is er nog 1 tip om de boel eens flink te relativeren. De docu ‘Be here now’ ….daar valt niets over te schrijven, dat moet je gewoon zien. Spartacus will never be the same.