Belachelijk knap en belachelijk lenig…dat is Tara Stiles, yogigirl. Ruim 10 jaar geleden stuitte ik op Tara via een filmpje en vervolgens een boek.  Tara, Amerikaanser krijg je ze niet, bracht een  introductie over de invloed van yoga op je lichaam en geest. Ik was verkocht. En alhoewel we zeker niet allemaal onze benen zo soepel in de nek krijgen zoals Tara, is het tot je eigen reikwijdte en grenzen zeker het proberen waard.

Altijd was ik al nieuwsgierig naar de Oosterse wereld, maar dat ging op dat moment niet verder dan een goede indische afhaaltoko en een voorliefde voor de Japanse cultuur.  Inmiddels heb ik veel geleerd, gelezen en gevolgd. En nog…ik weet lang niet alles over yoga. De kracht van yoga is mij echter wel bekend, gewoon omdat ik het keer op keer weer ervaar. Ook wanneer ik het niet kan opbrengen. Zoals het afgelopen jaar. De reikwijdte van mijn geest en lijf was opgerekt tot een niet geheel gezonde status meer, door allesbehalve yoga. En terwijl ik licht hyperend en strak van de stress mijn dagen doorbracht, kondigde opeens een hoge bloeddruk zich aan. Alle alarmbellen gingen af en ik kwam thuis te zitten. Dan pas realiseer je wat er is gebeurd en krijg je rust en stilte in je hoofd om conclusies te trekken en weer langzaam vrienden met jezelf te worden. Voor mij betekende dat ook weer de mat uitrollen. Soft & easy zoals mijn vriendin Tara altijd zegt, met de grootste liefde voor jezelf.

Op die mat kondigde zich langzaam weer de woorden aan die te lang in mijn achterhoofd op een stoffig plankje waren komen te liggen….breath and obey….

Als je deze woorden op je in laat werken, begrijp je wellicht wat hiermee wordt bedoeld. Niet dat je moet gehoorzamen aan de buitenwereld…maar juist aan je eigen binnenste, om het op z’n Rotterdams te zeggen. Haal adem en voel, luister, ervaar en handel daar naar. Het is weer mijn lijfspreuk geworden, want het maakt het allemaal zo lekker simpel. Het enige wat namelijk belangrijk is ben jij zelf in de eerste plaats. Want zonder jou kan niemand wat beginnen en voordat je denkt dat mijn ego hier compleet de overhand heeft genomen, leg ik het even uit. Als je niet aan jezelf denkt, werkt, sleutelt en zorgt, dan kan je niets voor jezelf én voor de ander betekenen. Het is een tot vervelends aan toe herhaalde conclusie, maar zo simpel en een waarheid als een koe.

En alhoewel ik nog niet de oude ben, en daar ook eigenlijk niet naar streef, want ik ben voorstander van het telkens opnieuw uitvinden van jezelf, ben ik wel op de goede weg. Het wordt echt geen smooth ride, zo zit het leven namelijk voor de meeste van ons niet in elkaar, maar als je bewust plaats neemt in de rollercoaster van dit leven en niet vergeet te lachen…kom je al een heel eind. Just breath and obey…