In de lokale ‘nuttige basis’ onzin winkel van mijn favoriete kustdorp, hoor ik een wat oudere vrouw met een sterk Leids accent klagen dat alles zo duur is geworden. Samen met een jonge vrouw, misschien haar dochter, zijn ze op zoek naar baby rompers, speentjes en kinderondergoed. Automatisch scan ik de jonge dame voor een zwangere buik, of een kinderwagen, maar die is niet te zien. Ze lijkt daar ook wat jong voor. We struinen allen verder en ik zeg nog tegen de oudere vrouw, die beaming op haar klaagzang van de prijzen zoekt, dat we er maar aan moeten wennen.

Even later staan wij bij de kassa. De oudere vrouw merkt op dat ik net te laat ben, want ze hebben manden vol rompers en ander babygerei, dus ik moet even wachten. ‘Ik heb de tijd’, zeg ik, wetende dat ik met mijn ‘time out’, mij helemaal voor niemand hoef te haasten. De dame van de kassa scanned er driftig op los en de Leidse vrouw klopt de jonge vrouw op haar schouder en zegt ‘goed gedaan!’, waarna zij alvast naar buiten loopt. Nieuwsgierig als ik ben en getriggerd door de opmerking en de enorme hoeveelheid spullen, vraag ik de jonge vrouw of ze gaat doneren. Hiermee doel ik, zonder het te benoemen, op de oorlogsellende in Oekraïne waar we sinds een week mee worden geconfronteerd. ‘Ja’, zegt ze, ‘Ik moest wat doen, dus ik heb n tikkie aangemaakt voor familie, vrienden en kennissen en binnen een dag had ik zeshonderd euro’.

Ik kijk haar bewonderingswaardig aan. Plots voel ik mij ongelooflijk opgelaten terwijl ik daar, met mijn zwarte bh-tje in mijn mandje, sta te wachten. Daar sta ik dan, tijdens het ‘nachtje weg’ waarop ik mijzelf voor het eerst sinds lange tijd heb getrakteerd. Ik wil mij niet schamen, maar ergens bekruipt het gevoel mij toch wel…en tegelijk voel ik ook trots, want deze volgende generatie is helemaal niet egoïstisch en op zichzelf gericht. Deze jonge vrouw heeft meer verantwoording in haar jonge donder dan ik ooit voor mijn medemens heb gehad op die leeftijd. En dan hebben wij haar ook nog eens belast met het klimaat. Ik ga mij, samen met mijn zwarte bh, een potje zitten schamen, in een hoekje, in de zon, dat dan weer wel.