Dit keer mocht ik mee doen met het trainingsrondje van mijn zoon op de lokale sportschool. Op vrijdagavond. Nee, ik heb geen spannend sociaal stap leven meer, dus dat kan. Ik kom er tegenwoordig ook zonder mijn zoon, maar ben meer van de cardio. Rondje rennen op de loopband en zadelpijn krijgen op het meest ongemakkelijke fietszadel ever. Dat trapding sla ik over, die hoort thuis in de SM kelder.

Maar nu werd ik uitgedaagd. Een krachtmeting. In de gewichten moest ik. Eerlijk is eerlijk, ik ben onder de indruk van de discipline van mijn zoon en zijn maten. Ze hangen gerust 3 of 4 keer in de week in het oud ijzer, ook al is het zondagochtend. Als je al zo gedreven bent, dan komt het wel goed met je in het leven.

Het was een indrukwekkende avond. Het is nu zondag en ik heb serieus nog steeds het gevoel de billen van Kim Kardashian te hebben gevormd. Wat overigens vrij onmogelijk is, mijn lijf komt meer overeen met dat van magere junkmodel Kate Moss. Zij werd er rijk mee, ik niet. Het leven is soms zo oneerlijk. Ik moest legpressen, squaten, deadliften en een of andere mega plaat op mijn rug liggend in de lucht duwen. Soort van panisch lette ik op de veiligheidspal, als de dood dat ik gesquashed zou worden tussen de 20 kilo plaat en de zitting. 20 kilo, ik was echt het mietje van de sportschool waar met alle gemak 80 kilo wordt weggeduwd.

Waar wil ik nu heen met dit verhaal? Er viel mij 1 ding op. Er wordt dus echt bloedserieus gekeken tijdens deze zweetscenes. Daar waar ik mijn lach niet in kan houden als ik als een malle probeer omhoog te komen met een ijzeren stang op mijn schouders, daar staat de rest enorm serieus en gefocused zijn spieren tot het uiterste te duwen. Contact krijgen met elkaar kan slechts met een knikje of een knipoog, want ondanks de blazende boxen waar Martin Garix van onder de indruk zou zijn, draagt iedereen oortjes! Hoe dan? Mijn zoon laat mij luisteren en het wordt mij duidelijk waarom. Die hippe houseklanken uit die boxen vallen in het niet met de brute schreeuwende en scheurende tonen die uit het kleine oortje bleren. Je wordt dus gewoon naar de finsh geblazen met lichte hoorschade, dat is het idee denk ik.

Het was een enerverende avond en toen ik na afloop strompelend de kleedkamer in liep kwam de eucalyptus geur mij tegemoet. Er was een dame die de avond heel anders had ingevuld. Ja hoor, zegt ze, 30 min sporten en dan heerlijk een uur die sauna in. Ik geloof dat mijn enthousiasme voor het vrijdagavond sporten zojuist gestegen is.