Mijn roze wollen jurkje was onderwerp van gesprek op de werkvloer afgelopen week. Normaal onopvallend gekleed in merendeel zwarte of grijze tinten, maar soms dus opvallend roze.

Een mannelijke collega gaf aan de lunchtafel schoorvoetend toe dat, toen ik vanochtend voor de 4^de keer langs de ramen van het benauwde vergaderzaaltje was gelopen, zijn gezelschap even de draad kwijt was geraakt en mijn collega vermoedde sterk dat mijn verschijning in het roze wollen jurkje hieraan had bijgedragen.

Hier moet ik om lachen en dat is best een uitdaging in dit #metoo tijdperk. De gemiddelde man durft bijna niet meer zijn gevoeligheid voor vrouwelijk schoon uit te spreken. Volgens mij moeten we allemaal enigszins ontspannen. Ik ben groot voorstander van een gelijke stevige positie voor de vrouw, maar we moeten niet vergeten dat er nu eenmaal verschil is. Fysiek verschil, hormonaal verschil en verschil in denkwijze.

Zo nu en dan willen wij vrouwen doorslaan in onze analyses van de man, die op dat moment geen kwaad in de zin heeft. En andersom wil de man nog wel eens nalaten iets verder te denken dan de lengte van zijn ..neus en te realiseren dat zijn vaak nadrukkelijke haantjes gedrag effect heeft op de situatie.

Daarentegen moet er begrip zijn voor de schade die de vrouw in de jaren wereldwijd heeft opgelopen en nog steeds ondervindt. Daar is alleen niet de complete manbevolking verantwoordelijk voor. De generatie van onbehouwen mannen die denken dat de secretaresse een ‘secundaire arbeidsvoorwaarden’ is en thuis het idee heeft dat het enige recht van de vrouw het aanrecht is, is dan ook wat aan het uitdunnen.

Er is gelukkig ook nog een stroming mannen waar ‘a touch of charme’ aan is toebedeeld en het is prettig als dat gedrag zich manifesteert. Hoe feministisch je ook bent, we blijven naast vrouwen ook mens en elk mens moet een gemeend compliment omarmen. Het blijft wat hebben als de deur voor je wordt opengehouden of je wordt voorgelaten bij de lift puur om het feit dat er ‘charmante’ onbeschreven regels gelden.

Dus ja, ik trek gewoon weer een keer mijn roze wollen jurkje aan, omdat IK het een leuk jurkje vind en ik raak niet gelijk van slag als er iemand aan het stotteren raakt. Zolang je respectvol blijft, beloof ik dat de dag nog even leuk eindigt als dat deze begon.