Na een prachtig zonnig weekend vouw ik de parasol weer op en haal het ligbed weer naar binnen. Het hele weekend was je nog daar, zomer wat ben je toch mooi. Tropical summer, Indian summer, je hebt alle vormen laten zien…en nu moeten we je weer gaan missen.

Ik wordt er altijd een beetje weemoedig van. Het is alsof je die verre vriend weer terugbrengt naar Schiphol. Keer op keer moet je weer afscheid nemen van dat heerlijke gevoel van wederzien.

De zomer is voorbij en donkere wolken kondigde een goed voorspelde bui aan. Je huid gloeit nog na van de zonnestralen. Herinneringen van warme vakanties staan nu in een fotoboek, om de volgende seizoenen weer verlangend doorheen te bladeren.

De tijd om ons weer binnen op te sluiten, de kou en de regen ontwijkend, kondigt zich weer langzaam aan. De herfst gaat ons weer verbluffen met al haar mooie kleuren en de winter brengt weer dekentjes en gezelligheid.

Het is een kunst om dan de tijd in te vullen, met alternatieven voor dat zomerse gevoel. De welbekende winterdip ligt immers op de loer. Met gekleurde lampen, een knapperend vuur, wat warme dranken of een sauna bezoek of twee, kom je ook de komende seizoenen wel weer door.

Zomer wat ben je toch mooi geweest, we leggen de kussens weer weg en leggen de hangmat weer in de schuur. Weer een jaar voorbij, seizoenen gaan en komen en luiden telkens weer een nieuwe fase in. Ook het leven bestaat uit 4 seizoenen en mijn herfst is voorlopig nog niet in zicht….dus ik geniet gewoon nog even van de zomer van mijn leven.