Van een beetje actie ben ik nog nooit vies geweest. Ik zoek niet mijn uiterste grenzen op, geen idiote daredevil, maar een beetje levenslust en adrenaline op z’n tijd is reuzefijn. Ja, ook na je 40ste is het enorm gezond om dat te blijven doen, sterker nog…zo voel je weer wat tinteling in je donder.

En dus wordt, tijdens een zomervakantie in Scandinavië, het wintersport gevoel losgewoeld. Vanuit de lift, over de groene bergheide nu nog, wordt je getrakteerd op een wonderlijk uitzicht op de Noorse fjorden. De gemiddelde peuter wordt daar vanaf speenleeftijd al op de skies gegooid en dus ademt deze omgeving alles wat maar met wintersport te maken heeft.

Niet zo fan van de term bucketlist, maar de wintersport wordt weer genoteerd. Alsof je de goden verzoekt, plopt er opeens bij thuiskomst een reclame in je mail binnen van het sneeuwparadijs Snowworld…tja, en seintjes uit het universum mag je niet negeren. Wat een briljante zondagochtend invulling is dat! De beurse plekken en pijnlijke polsen neem ik voor lief. Ontspannen in de leermodus, moet je je angsten opzij zetten en het volste vertrouwen hebben dat het snel beter gaat.

Vraag je dus af, aangezien we dit leven, voor zover we weten, maar 1x mogen doen, wat je nog graag wilt leren. Voor de een is dat grenzen verleggen op fysiek vlak, voor de ander misschien op geestelijk vlak. Een combinatie of afwisseling tussen beiden is de beste cocktail for life!