Zo begin van elk nieuw jaar begint de fortuinlijke mens weer te mijmeren over de volgende vakantie. Waar gaan we naar toe deze zomer? Nog belangrijker waar ‘kunnen’ we naartoe. Als je je niet in de laatste vraag herkent, ben je een lucky bastard die in ieder geval één vakantie barriére ruimschoots heeft overwonnen, die van de knaken.

Struinend door het web, op de meest stoere of relaxe search namen zoals outdoor, strand en cocktails stuit je op een walhalla van vakanties op een hagelwit strand of reuzegebergte die op beeld al indrukwekkend zijn, laat staan als je je ogen sluit en je al waant op deze schitterende oorden die deze wereld te bieden heeft.

Ik droom van jou….als ik door de ANWB gids blader en je prachtige beschrijvingen en beelden zie. Wereld wat ben je mooi soms. De straten van Beijng, de jungle van Brazilië of sushi eten in Tokio….ik droom ervan. Maar dan open ik mijn ogen, in een knusse woning gevuld met geluiden van liefde en geluk. Dan trek ik mijn ‘outdoor’ schoeisel aan, ooit aangekocht voor een bizarre via ferrata tijdens mijn eerste actieve Spaanse vakantie, en trek richting de waterkant. Ik voel je koude wind in mijn gezicht en trek mijn jas wat hoger op. Mijn hoofd wordt leger met elke stap en ik hoor je golfslag tegen de dijkwand opslaan. Je deelt mijn herinneringen en mijn dromen voor later.

Met een frisse blik zit ik weer aan de keukentafel en kijk nog eens in de gids. Wereld je bent prachtig zo ver, maar ook zo dichtbij.