Verandering is constant. Dat is de enige zekerheid in dit leven…verandering. De omstandigheden veranderen, waardoor vriendschappen veranderen, werk verandert, voorkeuren veranderen, meningen veranderen, huizen veranderen, scholen veranderen, je kinderen of je neefjes en nichtjes veranderen, zelfs sexuele voorkeuren veranderen. Zoals Jules Deelder ooit treffend omschreef ‘Alles blijft, alles gaat voorbij, alles blijft voorbijgaan.’ 

Voor de een is verandering angstaanjagend, voor de ander een geruststellende gedachten. We kennen allemaal wel dat moment dat we in tijden van nood dat schietgebedje doen, gelovend in een God of het Universum, en dat binnen hele korte tijd zich opeens veranderingen voordoen. Of dit nu aan je korte lijntje met het heilige ligt of gewoon de kracht van verandering is, dat laten we voor ieder in het midden. Hou vooral vast aan datgene wat voor jou goed voelt. 

Naarmate je ouder wordt leer je gebeurtenissen steeds beter te relativeren. Je staat misschien wel in een periode van je leven dat alles verkeerd lijkt te gaan en de muren op je afkomen. Toch is het een kunst om dan te kijken naar wat er aan de andere kant van die fase ligt. Misschien is het wel nodig dat er een brute verandering plaatsvindt, omdat iemand daarboven zag dat je zelf niet de knoop durfde door te hakken. Met dit in het achterhoofd is het blijven hangen in drama dus een keuze.
Je kiest er dus voor om verder te kijken dan je neus lang is en vertrouwen te hebben in de juiste uitkomst óf je blijft malen en allerlei scenario’s in je hoofd halen die 9 van de 10 keer niet op juistheid zijn gebaseerd, allemaal omdat je het eigenlijk in je broek doet voor werkelijke verandering.

In deze rollercoaster van het leven kunnen we dus ook lachen en gillen bij de loopings in plaats van angstig langs het hek blijven staan en nooit weten hoe het voelt als je sommige zaken gewoon laat gebeuren….