Als je het bere irritant vindt dat ik engels en nederlands door elkaar vaak gebruik, dan moet je misschien het kruisje in de rechterbovenhoek gaan aanklikken. Natuurlijk wil ik graag dat mijn site gelezen wordt, maar het is toch bovenal de bedoeling dat je leest voor je plezier en niet met kromme tenen op de bank zit te vloeken….en wedden dat daar engels aan te pas komt?!

Het is onlosmakkelijk met mij verbonden, het gebruik van beide talen. Maar ook echt een ‘ding’ (kansloos woord) van deze tijd. En alhoewel ik voorstander ben van enig gezond behoud van eigen cultuur en taal, is meegaan in de vaart der volkeren toch ook wel zo fijn. Ongetwijfeld word ik vervloekt door de Nederlandse taalkundigen, so be it. ‘Loslaten en van je af laten glijen ken zo fijn zijn’.

Je moet dus helemaal zelf bepalen of je verder leest, maar onthou je in ieder geval dan van digitaal negatief commentaar. Het is zo lekker makkelijk om namelijk digitaal elkaar de grond in te rammen, terwijl je face-to-face toch wat schuchter langs iemand heen zou kijken. Beetje meer compassie voor elkaar kan geen kwaad, nu niet, toen niet en later ook niet. Voor mij werkt het als magie als ik mijn brein het sein geef de mondhoeken omhoog te trekken en de mens achter elk verhaal probeer te waarderen. Lukt niet altijd, soms ram ik iemand in gedachte ook keihard een maatschappelijk hok in. Toch heb ik ook wel in real life mijn oordelende neus wel eens gestoten…toen ik na 10 sec al iemand in gedachte op een bepaalde rangorde plaatste en dit later compleet mis bleek te hebben. Wat zitten we als mens toch raar in elkaar.

So less judging en more hugging…that’s how we roll!